@ วันศุกร์ 2 พฤษภาคม 2551 @

วันสุข--ศุกร์ อีกแล้ว อาทิตย์นี้หยุด 3 วัน มาทำงานอีก 3 วัน หยุดอีก 3 วัน

ตั้งแต่เปลี่ยนมารับงานเป็นจ๊อบนี่ รู้สึกว่าชีวิตมันยุ่งๆ

เพราะต้องติดต่อกับคนอื่นๆ ทางโทรศัพท์

ไม่มีห้องให้สิงสถิตแน่นอน เดี๋ยวไปห้องโน้น เปลี่ยนไปห้องนี้

ใครจะนัดประชุม คุยงานกันต้องโทรมาหาเท่านั้น

ไม่ค่อยได้อยู่กับที่ เหมือนงานเดิม

ทำให้ไม่มีเวลามานั่งเล่เนตเป็นวันๆ

วันศุกร์เป็นวันที่ยุ่งสุดๆ ยิ่งอาทิตย์ที่ต้องออกพื้นที่

ไหนจะต้องโทรสั่งของ ต้องรับของ รอจ่ายตังค์

บางทีต้องเอาตังค์ไปจ่ายเองที่ร้าน ต้องเอาของไปส่งให้ลูกค้า

ถ้าเราอยู่ ก็โอ

แต่ถ้าเราไม่อยู่ งานต่างๆ ก็ไปตกอยู่ที่อิลุงแต่เพียงผู้เดียว

น่าสงสารเหมือนกัน งานออฟฟิศก็ต้องทำ แล้วต้องแอบแว่บไปทำงานให้เมียอีก

แต่คิดอีกทีจะได้รู้ว่าเราทำอะไร เหนื่อยแค่ไหน

คิดถึงคำนี้ขึ้นมาทันที . . .ไม่มีฉันแล้วเธอจะรู้สึก

(ที่จริงขาดเธอ ฉันก็รู้สึกเหมือนกันแหล่ะ แต่ไม่บอก อิอิ)

@ 16.36 น. @